لیست جاذبه های گردشگری و مکانهای دیدنی اصفهان

اصفهان با دارا بودن صدها اثر تاریخی و طبیعی و طبیعت بکر خود، همه ساله پذیرای مسافران زیادی است؛ مسافرانی که خیلی از آنها، بیشتر از اصفهانی ها مکان های دیدنی شهر را می شناسند اما خیلیشان هم به دنبال زیباترین مکان های گردشگری شهر اصفهان هستند تا سفر خوبی را در اصفهان تاریخی بگذرانند.

اصفهان آنقدر جاذبه ی تاریخی و گردشگری دارد که برای معرفی همه ی آن ها باید چندین مقاله نوشت. در وجب به وجب این شهر تاریخی نهفته است و هر کدام داستانی در پس خود دارند. سی وسه پل با زاینده رود که قلب تپنده ی شهر است، برای میهمانان آن خاطره ساز شده است.

اصفهان با قدمتی کهن، همواره در طول تاریخ مورد توجه بزرگان و حاکمان مملکتی بوده و به همین علت نیز آثار تاریخی فراوانی را در دل خود جای داده است. زاینده رود در قلب اصفهان جریان دارد و همین رود باعث به وجود آمدم بناهایی مانند سی وسه پل و پل خواجو شده است و غیر از این ها آثار دیگری هم در اطراف آن شکل گرفته است. در این مقاله به معرفی دیگر آثار تاریخی و گردشگری اصفهان می پردازیم:

سی و سه پل

سی و سه پل که آن را پل الله وردی خان هم می نامند، 33 دهانه دارد و در دوران حکومت شاه عباس صفوی روی رودخانه ی زاینده رود ساخته شد. قدمت این پل به سال 1008 هجری قمری بازمی گردد و بعد از گذشت سه سال از این تاریخ، الله وردی خان اوندیلادزه گرجی مامور به پایان رساندن ساخت پل شد. در دوران صفوی سی وسه پل محل برگزاری مراسم جشن آب پاشان و همچنین مراسم خاج شویان ارامنه ی این شهر بود. سی وسه پل را می توان یکی از بهترین پل های جهان و شاهکار معماری ایرانی و صفوی نامید. امکان ندارد کسی به اصفهان بیاید و از سی وسه پل در قلب اصفهان دیدن نکند. سی وسه پل 295 متر طول و 14 متر عرض دارد و در تاریخ 15 دی 1310 به شماره ی 110 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

پل خواجو

پل خواجو با 24 دهانه در شرق سی وسه پل روی رودخانه ی زاینده رود بنا شده است. گفته می شود این پل در سال 1060 هجری قمری، در زمان حکومت شاه عباس دوم ساخته شده است. در میانه ی این پل، ساختمان مخصوصی برای اقامت موقت شاه صفوی و خانواده او ساخته شده بود که به «بیگربیکی» شهرت دارد. طول پل خواجو 133 متر و عرض آن 12 متر است و معماری و کاشی کاری های بسیار زیبا و شگفت انگیزی دارد. پل خواجو چند نام دیگر نیز دارد اما چون در محله ای به همین نام واقع شده، بیشتر آن را به اسم خواجو می شناسند. در گوشه های ضلع شرقی این پل دو شیر سنگی قرار گرفته و گفته می شود نمادی از سپاهیان بختیاری است که محافظ اصفهان و زاینده رود بودند. این اثر در تاریخ 15 دی ماه 1310 با شماره ی 111 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

کلیسای وانک

کلیسای وانک یا کلیسای آمنا پرکیچ در محله جلفای اصفهان قرار دارد و یکی از کلیساهای تاریخی ارامنه ی این شهر است. این کلیسا در مساحتی بالغ بر 8731 متر مربع در دوران حکومت شاه عباس دوم بنا شده است. ساختمان کلیسا فقط 3857 متر مربع از این فضا را اشغال کرده و بقیه ی آن را فضای سبز و باغ وانک تشکیل می دهد. برج ناقوس کلیسا 3 طبقه است و در طبقه ی دوم ساعتی به وزن 300 کیلوگرم قرار داده اند. گنبد این کلیسا مانند گنبد مساجد ایرانی در عصر ساخته شده است. روی دیوارها، طاق نماها، طوق گنبد و داخل گنبد نیز نقاشی هایی با رنگ روغن ترسیم شده و طلاکاری ها و تذهیبی که در تزئین این کلیسا به کار رفته، در میان دیگر کلیساهای ارامنه منحصربه فرد است. کلیسای وانک اصفهان در تاریخ 15 دی ماه 1310 با شماره ی 85 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

باغ گل ها

باغ گل های اصفهان مجموعه ی بزرگ تفریحی، فرهنگی، آموزشی و تحقیقاتی است که در حاشیه ی جنوب شرقی میدان بزرگمهر و در نزدیکی رودخانه ی زاینده رود تاسیس شده است. این باغ شامل باغ صخره ای، باغ ایرانی، باغ گیاهان دارویی، باغ رز، چنیدن آب نما، برکه، آمفی تئاتر در فضای باز، مجموعه ی پرچین، طرح فرشی ایرانی و غیره می شود. شما در این باغ می توانید شاهد معماری اصیل ایرانی نیز باشید، چون در ساخت این باغ از سبک باغ های ایرانی قدیمی هم استفاده شده است. اگر به اصفهان رفتید، حتما سری به این باغ بزنید و از زیبایی های طبیعی آن لذت ببرید.

قلعه سارویه

قلعه ی سارویه که نام های دیگری مانند کهن دژ و تپه اشرف نیز دارد، در کنار پل شهرستان و ضلع شمالی زاینده رود قرار دارد. گفته می شود در این بنا کتاب های زیادی نگهداری می شد و در حمله ی اعراب به ایران ویران شد و امروزه تنها بقایای آن به صورت تپه ای باقی مانده که مردم آن را تپه اشرف می نامند. برخی از تاریخ شناسان قدمت این بنا را به تهمورس، سومین پادشاه سلسله ی پیشدادیان نسبت می دهند. اما برخی دیگر معتقدند این بنا در دوران گشتاسب، از پادشاهان کیانی ساخته شده است. این اثر در 26 ابان 1375 به شماره ی 1770 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

میدان نقش جهان

شهر اصفهان یک طرف ،میدان نقش جهان آن یک طرف دیگر. میدانی که جهانی شده و می توان گفت هم نام عنوانش یک میدان جهانی است. این مجموعه تاریخی که ترکیبی از بناهای تاریخی است قدمت طولانی دارند. این میدان و حواشی آن که شامل مسجد شاه، مسجد شیخ لطف الله ، عمارت عالی قاپو، بازار قیصریه، و بازارهای قدیمی زیبا و متعدد می شود در زمان صفویه ساخته شده است. این مجموعه که به دستور شاه عباس اول ساخته شده الگو گرفته از باغ نخجوان آذربایجان و کاردست هنرمندان به نام اصفهانی مثل محمد رضا و علی اکبر اصفهانی است.

همه امکانات تفریحی و گشت وگذارجمعی و خانوادگی در این میدان وجود دارد و با توقف در این مکان زمان طولانی را صرف بازدید از بناهای تاریخی آن خواهید کرد.

بناهای اطراف میدان نقش جهان

در قسمت و ضلع شرقی میدان نقش جهان مسجد شیخ لطف الله بنا شده است. این مسجد نیز به فرمان شاه عباس اول ساخته شد که در سال 1011 شروع و در سال 1028 به اتمام رسید.استاد محمدرضا اصفهانی معماری این مسجد را بر عهده داشته و علیرضا عباسی خوشنویس معروف زمان صفویه کتبیه سر در آن را به خط ثلث نوشته است.

شاه عباس این مسجد را برای قدردانی از پدر زن خود یعنی شیخ لطف الله که از علمای بزرگ شیعه و از مردمان جبل عامل و لبنان کنونی بود ساخت . در جوار این مسجد ، مدرسه ای نیز برای شیخ لطف الله بنا شد تا در آن تدریس کند که متاسفانه تخریب شده است. مسجد شیخ لطف الله با اینکه مناره و صحن ندارد اما گنبد بزرگی دارد که کمتر معماری هایی از آن نمونه دارا هستند،یکی دیگر از محسنات این مسجد نداشتن مشکل قبله است چون با قرار گرفتن این مسجد در ضلع شرقی میدان قبله از دهلیز قابل مشاهده است.

وسعت و بزرگی میدان نقش جهان اصفهان

در سال 1020 هجری به فرمان شاه عباس اول ساخت مسجد جامع عباسی شروع و در سال 1025 بنای ساختمان مسجد به اتمام رسید.کار تزیئن مسجد در سال 1025 شروع شد و زمانی که دو تن از جانشینان شاه عباس حاضر بودند ادامه داشت. استاد علی اکبر اصفهانی معماری مسجد را و علیرضا عباسی خوشنویسی کتیبه سر در آن را بر عهده داشتند.در قسمت جنوب غربی مدرسه در نقطه ی مشخصی تکه سنگی قرار داده شده که ظهر دقیق اصفهان را در همه فصول نشان می دهد که این محاسبات به شیخ بهایی نسبت داده شده است ،یکی دیگر از ویژگی های این مسجد پژواک صدا در زیر گنبد بزرگ مسجد است که ارتفاع آن به 52 متر می رسد.

کاخه عالی قاپو یا قصر دلولتخانه

کاخ عالی قاپو که به قصر دولتخانه معروف است در زمان صفوی، به دستور شاه عباس اول ساخته شد. کاخ عالی قاپو شامل پنج طبقه است که هر کدام از طبقات تزئینات جداگانه و منحصر به فردی دارند.رضا عباسی نقاش معروف دوران صفوی مینیاتورهای زیبایی را بر دیوارهای کاخ رسم کرده،گچبری های بسیار ویژه و خیره کننده که زیبایی دو چندان به کاخ داده به خصوص گچبری اتاق صوت که دارای خواص آکوستیک می باشد چراکه به هنگام پخش آهنگی آوا های موسیقی را خیلی موزون و بدون ایجاد پژواک پخش می کرده است.

در زمان پادشاهی شاه عباس دوم در سال 1054، تالار با عظمت و زیبایی به این کاخ اضافه شد و زیبایی های کاخ جذاب تر و کامل تر شد.شاه عباس و جانشینان او در این کاخ، از میهمانان و سفیران والا مقام و بلند پایه خودشان پذیرائی می کردند.از قسمت بالایی این کاخ میشود شهر اصفهان را با یک منظره ی عالی نظاره گر بود.با استناد به گفته ها:علت نامگذاری عالی قاپو این است که درب ورودی این کاخ را از نجف اشرف آوردند اما در روایتی دیگر گفته شده این نامگذاری از باب العالی عثمانیان فرا گرفته شده است.زنجیری بر قسمت درگاه این کاخ آویزان بوده که مردم وقتی به آن پناه میبردند از هرگونه تعرضی در امان بوده اند و به غیر از شخص شاه کسی حق تعرض به آنان را نداشته است.

جاذبه های گردشگری اصفهان - کاخ عالی قاپو

عضویت در خبرنامه